تبلیغات
پرواز - گفت‌وگو با یك كمك‌خلبان زن هواپیمایی ماهان
 
پرواز
پرواز را به خاطر بسپار,پرنده مردنیست...
درباره وبلاگ


سلام دوستان.اسمم بیتاست و می خوام در آینده ی خیلی نزدیک خلبان بشم.این وب سایت درباره ی پرواز,خلبانی و هواپیماست.امیدوارم خوشتون بیاد و بتونین از مطالبش استفاده کنین.واسم دعا کنین تا موفق بشم.
ممنون که اومدین...
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
Hi. My name is Bita and I want to become a pilot in the near future. This website is about flights, pilots and planes and etc. I hope you like and use of their contents. Pray for me to be successful.
Thanks to come ...

مدیر وبلاگ : بیتا
نویسندگان
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
خلبانی از كودكی از جمله شغلهای مورد علاقه بسیاری از افراد بوده است و شاید این بازگردد به آرزوی دیرینه پرواز كه انسانها همواره آن را پیگیری ‌كرده‌اند. در ایران خلبانی برای زنان كمی شرایط سختی‌تری دارد و عملا در شرایط بسیار خاص اتفاق می‌افتد اما این امر سبب نشده تا بخشی از زنان علاقه‌مند به این حرفه از آن دوری كنند. یكی از پنج كمك خلبان زن كشورمان در گفت‌وگویی با ایسنا ضمن اظهار تاسف از این‌كه بسیاری از خانم‌ها قبل از من شروع كردند و هنوز جذب ایرلاین نشده‌اند، می‌گوید: خانم‌ها می‌توانند وارد این حرفه شوند اما در ایران بسیاری از وجود خلبانان خانم تعجب می‌كنند.
او آرزوی پرواز را دلیل خلبان شدنش می‌داند و به حمایت خانواده برای ورودش به این حرفه اشاره و تصریح می‌كند: پدرم برای این‌كه خلبان شوم یك خانه فروخت.
علاوه بر شوق پرواز، از دغدغه‌اش برای تخریب سواحل شمال كشور و تبدیل شدن آن به بافت مسكونی می‌گوید و اضافه می‌كند: تنها جایی كه از فراز آسمان ایران مثل الماس می درخشد خط ساحلی دریای خزر است كه در حال از بین رفتن است، كشورهای همسایه جنگل‌های مصنوعی احداث می‌كنند تا بتوانند توریست جذب كنند اما، ما چیزی را كه داریم از دست می دهیم.
به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، بهاره بزرگ زادگان از خلبانان جوان شركت هواپیمای ماهان است كه حاضر به گفت و گو با ما شد.
*چطور وارد حرفه خلبانی شدید؟ با توجه به اینكه تعداد خانم‌هایی كه در این حرفه مشغول به كار هستند در كشور ما چندان زیاد نیست؟
- نوجوانی و هزار امید و آرزو؛ بلندپروازی! از سن 13 سالگی به خلبانی علاقه داشتم، بعد از اینكه دیپلم گرفتم خانواده‌ام به من گفتند اگر یك خانم در شغل خلبانی دیدی به سراغ این حرفه برو. البته در آن زمان خانم بخشی درحال گذراندن دوره‌های آموزشی و خانم ده بزرگی هم استاد خلبان بودند و قبل از انقلاب هم چندین خانم به این حرفه مشغول بودند اما لایسنس نداشتند بنابراین اولین خانمی كه در این حرفه لایسنس داشت خانم بخشی بود. به توصیه خانواده بچه خوبی شدم در رشته دیگر رشته الكترونیك دانشگاه آزاد تهران مركز ادامه تحصیل دادم اما باز گوشه چشمی به این حرفه داشتم و بالاخره فهمیدم كه به صورت آزاد امكان تحصیل در رشته خلبانی وجود دارد. البته باید هزینه می‌كردم و هیچ تضمینی برای آینده شغلی این رشته وجود نداشت. اما ریسك كردم‌ و خانواده‌ام با وجود این‌كه می‌دانستند خبری نمی‌شود حمایتم كردند.
*از چه سالی دوره‌های آموزشی را شروع كردید؟
- از سال 78 از طریق مركز آموزش علوم و فنون كه اكنون متاسفانه چیزی از آن باقی نمانده است گذراندن دوره‌های آموزشی را شروع كردم.
*رشته دانشگاهی را رها كردید؟
- خیر. در این رشته ادامه تحصیل دادم اما فقط شب قبل از امتحان درس می خواندم و به زور مدرك گرفتم، البته دو ترم بیشتر از درسم باقی نمانده بود.
*چند سال طول كشید تا بتوانید پرواز كنید؟
- سال 83 و 84 توانستم پرواز كنم، در آن زمان مدارس خصوصی باز نشده بود و مدارس نیمه دولتی بودند كه دوره‌های آموزشی را برگزار می‌كردند. مدارك PPL ، CPL و INSTRUMENT را گرفتم و وارد بازار كار شدم.
*برای پیدا كردن شغل و جذب بازار كار شدن مشكلی نداشتید؟
- خیلی مشكل بود. شركت‌های دولتی كه اصلا استقبال نمی‌كردند، حتی ایران ایر گفت خانم برای چه آمدید. اما شركت‌های خصوصی و به ویژه شركت‌های نوپا تا حدودی استقبال می‌كردند.(در آن زمان جذب شركت هواپیمایی سفیران شدم و چندین ساعت با هواپیمای ایران 140 پرواز كردم، با همسرم هم آنجا آشنا شدم و سپس به تمام ایرلاین‌های موجود برای كار سر زدیم. چه من كه خانم بودم و چه ایشان كه آقا بود. در نهایت به این نتیجه رسیدم كه در این دوره زمانه واجب‌تر از آرزوی پرواز، یك لقمه نان است بنابراین تصمیم گرفتیم كه معلم خلبانی شویم. البته بازهم هزینه كردیم و دوره‌های معلمی خلبانی را گذراندیم و وارد بوتیا ماهان، مدرسه خلبانی در كرمان كه وابسته به ماهان بود شدیم و به دانشجوها آموزش می‌دادیم.
*دوره‌های زمینی را تدریس می‌كردید؟
- خیر. هم دوره‌های زمینی و هم هوایی. با هواپیماهای ملخی. دو سال پس از تدریس تقریبا در پاییز 88 وارد ماهان شدم.
*اولین پروازتان را به یاد دارید؟
9 دی 80 در كرمان بود. بعد از حدود 10 – 12 ساعت پرواز، معلم اجازه داد كه تنها پرواز كنم. اول خیلی ترسیده بودم وارد باند كه شدم می‌خواستم برگردم اما خجالت كشیدم. معلمی خیلی خاطره‌های خوبی دارد.
*برای شاگردانتان سانحه رخ نداد؟
- زمانی كه برای ناوبری می‌رفتیم یكی از شاگردانم دچار سانحه شد. در پرواز سولو معلم و شاگرد با هم نمی‌روند و یك جا نمی‌نشینند. متاسفانه موتور هواپیمای ایشان دچار مشكل شد و نزدیك‌ترین فرودگاه رفسنجان بود كه برای تعمیر، تعداد زیادی كامیون در آن مستقر شده بودند و ماشین‌های سنگین راه‌سازی هم روی باند بودند، تنها كاری كه توانستیم بكنیم این بود كه به ایشان گفتیم روی این باند بنشیند خوشبختانه با موفقیت، اول باند فرود آمد. امیدوارم هر جا كه هست موفق باشد.
*وضعیت هواپیماهایی كه برای آموزش به كار گرفته می‌شوند چطور است، آیا از كیفیت مناسبی برخوردار هستند؟
-هواپیماهای بوتیا كه با آن‌ها پرواز می‌كردم بسیار خوب بودند. اما برخی از هواپیماهای شركت‌های دیگر كه برای آموزش به كار گرفته می‌شوند حدود 30 الی 40 سال عمر می‌كنند.
*به غیر از شما چند خلبان خانم در ایرلاین‌های كشور فعال هستند؟
- بعد از انقلاب خانم ده بزرگی بودند كه ظاهرا بازنشسته شدند و اكنون مدیر عامل یك شركت هواپیمایی هستند. بعد از ایشان هم خانم بخشی بود كه در ماهان فعال هستند. اما خانم شمس اولین خلبان خانمی هستند كه وارد لاین شدند و چندین سال است كه پرواز می‌كنند. خانم نوروزی هم در شركت نفت هستند و با فوكر 100 می‌پرند.
*به عنوان خلبان یا كمك خلبان؟
- فرق نمی‌كند؛ اصلا موضوع كمك و تنها پریدن نیست. ساعات پرواز باید به حدی برسد تا به مرحله كاپیتانی برسیم. البته باید امتحانی داده شود و اساتید تایید كنند.
*اكنون خلبان هستید؟
من الان كمك خلبان هستم و حالا حالاها باید پرواز كنم.
*برخورد مسافران با خلبان‌های خانم به چه صورت است؟ برخورد مسافران اولین باری كه به عنوان كاپیتان با آنها صحبت كردید، چگونه بود؟
-اولین بار كه با مسافران صحبت كردم خوششان آمد. اما خیلی‌ها نمی‌دانند كه اصلا خلبان خانم در ایران داریم و برخی دیگر هم نمی‌دانند كه در سایر كشورهای دنیا چقدر خلبان خانم وجود دارد.
*وضعیت ما در مقایسه با سایر كشورها چگونه است؟
چند شب پیش در اینترنت جست‌وجو می‌كردم و متوجه شدم كه خانم‌های خلبان افغانستان درحال گذراندن دوره‌های مربوط به هواپیماهای جنگنده هستند و برایم بسیار جالب بود كه 10 سال پیش با پوشیه ظاهر می‌شدند و اجازه بیرون آمدن از خانه نداشتند اما طی این مدت بسیار پیشرفت كرده‌اند. در پاكستان هم كه شاید كشوری پایین‌تر از ما باشد خلبان‌های زن با هواپیماهای جنگنده و مسافری كار می‌كنند اما متاسفانه ما هنوز بسیار راه داریم.
*آیا دیدگاه مسوولان برای پیشرفت زنان در این حوزه مساعد است و یا چندان تمایل ندارند خانم‌ها وارد این حرفه شوند؟
- شركت‌های دولتی مثلا ایران‌ایر كه سمبل هواپیمای ملی ایران است تمایلی به استفاده از خلبانان خانم ندارند.اما به اعتقاد من زنان ایران مانند زنان سایر كشورها باید اجازه‌ی پیشرفت داشته باشند باید توجه كنیم كه نصف جمعیت ایران را زنان تشكیل می‌دهند.
*به كسانی كه مانند شما آرزوی پرواز دارند و علاقه‌مندند وارد این حوزه شوند چه توصیه‌ای دارید؟
- نمی‌دانم؛ اما اگر دوست دارند بیایند ولی همان طور كه برای هیچ شغلی تضمینی وجود ندارد برای خلبانی هم تضمینی وجود ندارد. مثلا همین الان اگر كسی علاقه‌مند به خبرنگاری باشد شما می‌توانید تضمین دهید به راحتی وارد ایسنا، ‌ایران یا همشهری شود؟ برای هیچ شغلی تضمین نیست، اما اگر تلاش كنند می‌توانند به جایی برسند. تعدادی از دوستان من بودند كه كارشان بسیار خوب بود و بسیار خوب پرواز می‌كردند و در امتحانات برخی ایرلاین‌ها رتبه برتر را كسب كردند اما متاسفانه جذب نشدند ولی من می‌خواستم هر طوری كه شده خلبان شوم.
*كسانی كه می‌خواهند وارد این حرفه شوند بهتر است از چه سنی شروع كنند؟
-هر چه زودتر بهتر. سن خاصی وجود ندارد اما ایرلاین‌ها ترجیح می‌دهند جوانانی كه از 18سالگی وارد این كار شده‌اند را جذب كنند اكنون ورودی ایران ایر زیر 28 سال است اما ایرلاین‌های دیگر سقف سنی ندارند.
*هزینه‌ی دوره‌های خلبانی حدودا چقدر است؟
- زمانی كه تدریس می‌كردم گذراندن حدود 220 ساعت الزامی‌ و هزینه هر ساعت حدود ساعتی 200 هزار تومان بود البته اكنون هزینه‌ها باید بالا رفته باشد.
*امكان جذب خلبانانی ایرانی در كشورهای دیگر وجود دارد؟
- فكر نمی‌كنم. زیرا اكنون تمام دنیا با بحران كار روبرو است. در كشورهای دیگر هم خلبانانی جذب می‌شوند كه با جت پریده باشند آن هم نه جتی كه در ایران وجود دارد. مثلا اگر كسی با ایرباس 320 ،دو-سه هزار ساعت پرواز كرده باشد می‌تواند به عنوان كمك خلبان در ایرلاین‌های خارجی جذب می‌شود. به هر حال در كشورهای دیگر چه خانم و چه آقا، كسی كه با جت مدرن یك شركت هواپیمایی ساعات مورد نیاز را پرواز كرده باشد جذب می‌شود.
*دلیل عدم جذب زنان در ایرلاین‌ها چیست؟
- نیروی خانم جذب نمی‌كنند اما دلیل آن را نمی‌دانم. البته اكنون ماهان دو خلبان خانم و شركت هواپیمایی آسمان و نفت نیز هر كدام یك خلبان خانم دارند.
*اكنون تعداد زنانی كه برای شغل خلبانی آموزش می‌بینند زیاد شده است؟
- خیلی. دخترها وقتی كه دیدند ورود به ایرلاین‌ها سخت است برای دوره‌های آموزشی اقدام كردند و این گامی است برای ورود زنان به بخش هوایی، من هم از همین راه وارد شدم. پرواز با هواپیماهای ملخی حس و حال دیگر دارد.
*خلبانان با چه مشكلاتی روبه رو هستند؟
- حقوق معلمان خلبانی بسیار كم است. به طور مثال معلمی كه هفت، هشت سال می‌پرد خسته و فرسوده شده و با اختلالات مربوط به گوش روبه‌رو می‌شود. بنابراین چیزی از او باقی نمی‌ماند و متاسفانه پولی هم دست او را نگرفته است زیرا درآمدشان حدودا ساعتی 15 الی 20 هزار تومان است. این در حالی است كه یك معلم نقاشی به یك بچه تدریس می‌كند بسیار بیشتر از این میزان را دریافت می‌كند. به عبارت دیگر معلمانی كه با جانشان بازی می‌كنند و اگر یك بار موتور هواپیما با مشكل مواجه شود جانشان را از دست می دهند و در یك ساعت هفت الی هشت بار پرواز كرده و فرود می‌آیند این میزان حقوق دریافت می‌كنند. كما این كه چندی پیش یكی از معلم‌های خلبانی آقا دچار سانحه شد و فوت كرد. اما وضعیت صنفی خلبان‌های جت بهتر است.
*چقدر برای ورود به این حرفه هزینه كردید؟
-اوایل دوره‌های آموزشی ساعتی 20 هزار تومان بود اما در پایان به 80 هزار تومان رسیده بود. به علاوه پول مسافرخانه و هتل هم زیاد دادم در مجموع تقریبا 12 میلیون تومان هزینه كردم و پدرم یك خانه فروخت كه هزینه‌ی خلبان شدن مرا پرداخت كند.
*تجربه سانحه داشته‌اید یا این كه در شرایط اضطرار قرار بگیرید؟
- در ایرلاین‌ها نه. اما زمانی كه آموزش می دادم این اتفاق افتاد. به سختی خودم را به باند رساندم.
*چرا آموزش خلبانی به رغم این‌كه بسیار مهم است به آموزشگاه‌ها محدود شده و دانشگاه‌ها چندان به این رشته توجه نمی‌كنند؟
- دانشگاه‌ها هم این رشته را دارند اما افرادی كه می‌خواهند خلبان شوند باید در كمترین وقت و با كمترین هزینه‌ دوره‌ها را بگذارند و مدرك بگیرند، زیرا متقاضی كار خلبانی بسیار زیاد است و افراد باید سریع جذب كار شوند.
*كدام دانشگاه‌ها رشته خلبانی دارند؟
- دانشگاه علمی كاربردی رشته خلبانی دارد، اما بسیاری از كسانی كه جذب شدند، دوره‌ها را در آموزشگاه‌ها گذرانده بودند. PPL (Priviate Pilote lisence) مدركی است كه برای پرواز با هواپیماهای شخصی كه هنوز در كشور ما مرسوم نیست لازم است. اما در كشورهای غربی یك خانم خانه‌دار در صورتی كه مدرك PPL داشته باشد می تواند با هواپیما سفر كوتاه داشته باشد.
CPL ( Commercial Pilote Lisence(مدرك تخصصی و IR (INSTRUMENT RATTING)برای معلمین و ورودبه لاین لازم است.
*پیش‌بینی شما از ورود زنان به این حوزه چیست؟
- هیچ چیز قابل پیش بینی نیست. اما فكر می‌كنم تعداد خانم‌ها بیشتر می‌شود اما نه مثل رشته معلمی كه تعداد زنان در آن زیاد است. از شرایط سختی كه برای خانم‌ها وجود دارد ناراحت هستم.
*چه احساسی دارید كه از معدود خلبانان زن در كشور هستید؟
-احساس می‌كنم كه خیلی خوش شانسم.
*نظر خلبانان مرد در این باره چیست؟
- برخوردشان خیلی خوب است و خیلی كمكم كرده‌اند بسیاری از اساتیدم در مورد اشتباه یك مرد با جدیت برخورد می‌كنند اما با ملاحظه بیشتری به من گوشزد می‌كنند. از شرایطم بسیار راضی هستم.
*برج مراقبت و واحد تقرب چقدر در هدایت خلبان نقش دارد؟
- این دو مانند دو بال یك پرنده هستند. بدون هم نمی‌توانند كارشان را انجام بدهند كه اگر آن‌ها كار نكنند هواپیمایی تعطیل است. حتی مهمان‌دارها نقش بسیار مهمی دارند به عبارت دیگر همه باید با هم كار كنیم تا پرواز به خوبی انجام شود.
*با توجه به این‌كه بسیاری از عواملی كه منجر به بروز سانحه هوایی می شود به فرسودگی ناوگان برمی گردد آیا در زمان پرواز استرس ندارید ؟
-این درست است؛ اما در مورد توپولوف‌هایی كه از رده خارج شدند بسیاری از اساتیدم كه خلبان توپولوف بودند گفتند هواپیماهای بسیار خوبی است اگر هر توپولوفی در ایران سانحه داد به دلیل اشتباه خلبان بود نه به دلیل خود توپولوف این را اساتید من می‌گفتند كه معلم توپولوف بودند. توپولوف هواپیمای بسیار خوبی است و حتی از MDهای موجود بهتر است.
*در آموزش‌ها چند درصد از دلایل وقوع سوانح به اشتباه خلبان برمی‌گردد؟
- میزان دقیق را نمی دانم اما بیشترین دلیل وقوع سوانح در كل دنیا به خطای انسانی بر می‌گردد كه می تواند مربوط به خلبان و یا كادر برج مراقبت باشد.
*در كدام مسیرها پرواز می كنید؟
-در بیشتر مسیرهای داخلی كه ماهان پرواز دارد. چندین بار هم هم برای حاجی بری به جده و مدینه پرواز به جده پرواز داشته‌ام. پرواز در مسیرهای مختلف به نوع هواپیما بستگی دارد؛ من اكنون با ایرباس 300 پرواز می‌كنم.

ممنون.
منبع:http://www.aerocenter.ir




نوع مطلب :
برچسب ها :

       نظرات
جمعه 6 آبان 1390
بیتا